Τεύχος 14, Μάιος 2019

Εισαγωγικά: Είναι «mistaken love» ή λειτουργικός χορός;

Όταν το «σε σχέση με …» στις ανθρώπινες σχέσεις, στις ιδέες, καθώς επίσης και στον χώρο των θεωρητικών προσεγγίσεων, δεν βιώνεται σε μια λειτουργική αλληλεπιδραστικότητα μεταξύ εμπλεκόμενων συστημάτων, αλλά ως μονοδιάστατη επίδραση με επίφαση αλληλεπίδρασης, τότε ενσκήπτουν ποικίλες μορφές δυσλειτουργίας σωματικής ή/και ψυχικής και το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει τις αρχικές προθέσεις ή αλλιώς «ο δρόμος για την κόλαση είναι σπαρμένος με τις καλύτερες προθέσεις», όπως λέει και η λαϊκή σοφία.. 

Τοξικές Μορφές Αγάπης: Αρνητικές Συνέπειες της Γονικής Φροντίδας

Πρόλογος Tο παρόν άρθρο εξετάζει ορισμένες αρνητικές συνέπειες στην εξελισσόμενη σχέση γονιού παιδιού, προσεγγίζοντας παράλληλα κάποιες θεωρίες για τις αντικειμενότροπες σχέσεις. Συγκεκριμένα, παρουσιάζει τις θεωρίες του Bion για την «προβλητική ταύτιση»

Πέρα από τη Βιολογία και τη Γλωσσολογική Στροφή: Συμβάν, Μοναδικότητα, Λογική και η Εργασία της Φαντασίας

"Η προετοιμασία για κάτι που θα συμβεί προϋποθέτει να είναι κανείς σε μια κατάσταση, στην οποία υπάρχει η επίγνωση ότι η τάξη του κόσμου ή οι επικρατούσες δυνάμεις δεν έχουν απόλυτο έλεγχο πάνω στις πιθανές εκβάσεις " (Badiou και Tardy 2013, σ. 13). Ο Ρόμπερτ μου λέει ότι φοβάται ότι η παραγωγικότητά του δεν θα είναι μέσα στις προδιαγραφές της επιχείρησης για την οποία εργάζεται.

2020-05-18T13:34:40+03:00Συγγραφέας: |Categories: Τεύχος 14, Μάιος 2019| Λήψη ως .pdf |

Πέρσες: Η τραγωδία του Αισχύλου και οι ατομικές και συλλογικές θεραπευτικές προεκτάσεις που αναδύονται από αυτή

Οι Πέρσες θεωρούνται το 1ο ιστορικό έργο στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία, αλλά μάλλον πρόκειται για έργο που παίχτηκε για εθνική γιορτή. Ο Αισχύλος ήταν πολεμιστής στην ναυμαχία της Σαλαμίνας, άρα αυτόπτης μάρτυς. Η τετραλογία στην οποία ανήκει το έργο, κέρδισε 1η νίκη όταν παίχτηκε στα Μεγάλα Διονύσια ...

Αισχύλου «Πέρσες»: Μια ψυχοθεραπευτική ανάγνωση

Πρώτο: Το έργο παίζεται το 472 π.Χ., περίπου μια δεκαετία μετά από τις δύο καταστροφές της Αθήνας από τους Πέρσες και τη νικητήρια για τους Έλληνες ναυμαχία της Σαλαμίνας. Έξω από το Θέατρο Διονύσου υπάρχουν ακόμη  ερείπια και καμένα ξύλα. Είναι ορατά από τους θεατές σε ένα ανοιχτό θέατρο – και μάλιστα σε ένα τοπίο που είναι ακόμα τοπίο πολέμου.

Συστημική Σκέψη και κάποιοι προβληματισμοί στην εφαρμογή της

Αφορμή για το άρθρο αυτό υπήρξαν διάφοροι προβληματισμοί από την 30χρονη ενασχόληση των συγγραφέων με την συστημική σκέψη και πρακτική, κυρίως σε σύνδεση με το κοινωνικό πλαίσιο ή σε πλαίσιο αφηγήσεων ατόμων. Παραδείγματα όπως η αμφίσημη έννοια του συστήματος (ολότητα, κατεστημένο), αφηγήσεις χωρίς αναγνώριση ευθύνης ή με βαρύτητα σε επιμέρους στοιχεία ενεργοποίησαν ερωτήματα που περιγράφονται παρακάτω.

Σημασία της θεραπευτικής σχέσης στην ατομική συστημική θεραπεία

H κλασική οικογενειακή θεραπεία, που προβλέπει την ταυτόχρονη παρουσία όλου του οικογενειακού πυρήνα στη συνεδρία (και, ενδεχομένως, της διευρυμένης οικογένειας ή των παραπεμπόντων, γνωστών, φίλων…), δεν αποτελεί σήμερα μια συχνή πρακτική. Τα αιτήματα για ψυχοθεραπεία είναι κυρίως ατομικά. Δεν είναι πάντοτε εύκολο να εμπλέξει κανείς όλον τον οικογενειακό πυρήνα όποτε το θεωρεί χρήσιμο και σκόπιμο, και οι εκπαιδευμένοι στην οικογενειακή συστημική θεραπεία κλινικοί αναλαμβάνουν κυρίως ζευγάρια.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ: «Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας Ψ.Ν.Α. ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ & ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΙ, Ιστορίες Συστημικής Ψυχοθεραπείας»

«Kάθε πράγμα γεννιέται από μια παρέγκλιση, (ή παρέκκκλιση), δηλ. μία αναπάντεχη και απρόβλεπτη κίνηση της ύλης» (Λουκρήτιος 2ος π.χ.). Αν όλα τα μεμονωμένα σωματίδια έπεφταν υπό το βάρος τους στο κενό και σε ίσιες γραμμές, όπως οι σταγόνες της βροχής, δεν θα είχε υπάρξει ποτέ τίποτε. Η παρέγκλιση είναι η πηγή της ελεύθερης βούλησης στη ζωή όλων των νοημόνων όντων, ανθρώπων και ζώων. Διότι εάν όλες οι κινήσεις ήταν μια μακρά προδιαγεγραμμένη αλυσίδα, τότε δεν θα υπήρχε καμιά δυνατότητα ελευθερίας και το ένα αίτιο θα διαδεχόταν το άλλο, «καταπώς όρισαν οι μοίρες»... Αντ' αυτού, αρπάζουμε την ελεύθερή μας βούληση από τα χέρια της μοίρας…(S.Greenblatt)

3 + 2 Χρόνια Εκπαίδευσης και Εποπτείας Αναμνήσεις & Αναστοχασμοί από τη Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής

Ποιος Αλήθεια είμαι εγώ… Είχα την πολύ μεγάλη τιμή, να προσκληθώ για να μιλήσω σήμερα εδώ, για  το βιβλίο Αναμνήσεις & Αναστοχασμοί - Ιστορίες Συστημικής Ψυχοθεραπείας της Μονάδας Οικογενειακής Θεραπείας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Το πολύ συγκινητικό μέσα στο βιβλίο αυτό, είναι ότι εμπεριέχεται με κάποιοn τρόπο ένα κομμάτι της δικής μου ιστορίας, των δικών μου αναμνήσεων και αναστοχασμών ως εκπαιδευόμενος της Μονάδας, τα τελευταία 5- και, χρόνια. Όταν προσκλήθηκα να μιλήσω στη σημερινή παρουσίαση του βιβλίου, ένιωσα αρχικά πολύ μεγάλη χαρά και τιμή, ταυτόχρονα όμως μεγάλη αμηχανία και ευθύνη.

Τα αποτυπώματα εκπαιδευτικών στιγμών που αντέχουν στον χρόνο

Από την πρώτη στιγμή που έλαβα το τηλεφώνημα-πρόσκληση από την κυρία Θανοπούλου, ξεκίνησε ένα προσωπικό ταξίδι στον χρόνο. Ήμουν καλεσμένη ως «παλαιότερη απόφοιτος» της Μονάδας, οπότε, αναπόφευκτα, συνειδητοποίησα ότι έχω διανύσει κοντά 18 χρόνια από τότε που πρωτοσυνάντησα την Ελλανίκου. Στάθηκα κι εμπιστεύτηκα τη μνήμη μου, παρατηρώντας τους «σταθμούς» που επικράτησαν στον νου μου. Παρέα με το βιβλίο «Αναμνήσεις και Αναστοχασμοί», μοιράζομαι κι εγώ τις δικές μου αναμνήσεις, τα αποτυπώματα των εκπαιδευτικών στιγμών της Μονάδας που άντεξαν στον χρόνο.